Dag 4: Leiden Lammenschans - Alphen a/d Rijn (29,9 km)

Onderweg vanaf Utrecht met de trein naar Leiden Lammenschans overleggen we even over de treinstoring onderweg. We besluiten daarom voor een later wandeltraject van het Limespad vanaf Woerden, maar onderweg blijkt de storing opgelost en rijden we opgelucht door tot Lammenschans. Dit is de derde keer dat we van hieruit gaan wandelen. We lopen naar het Schiekanaal en steken het water over. Via een prachtig voetpad lopen we naar de Lammebrug. Onderweg verteld mijn vriendin over de bevalling van haar dochter. Fijn dat de kleine Matthijs na een dag naar huis mocht en ze met elkaar konden gaan genieten van de kleine. Toch altijd weer spannend. We lopen achter twee mannen aan, houden eerst wat in maar besluiten uiteindelijk toch maar hen te passeren. Het restaurant bij de brug is gelukkig open en genieten we daar van een cappuccino met appeltaart. We vergelijken onze opgenomen km’s en merken al een verschil in de stand. Bij mij is de stand een km onder dan die van mijn vriendin. Dit verschil blijkt in de loop van de dag zelfs op te lopen, maar het gaat tenslotte om de gezelligheid en uitwisseling van dingen die in ons leven spelen.

We wandelen richting de A4, steken de weg over en lopen Zoeterwoude dorp in. Te vroeg slaan we af en naar blijkt lopen we niet verder door het dorp. Als we dit ontdekken keren we om en vervolgen de route door het dorp. We kiezen ervoor om de gewone route te lopen. Met nog 1 dag te gaan kan dit nog, morgen begint het broedseizoen en moeten we omlopen. We gaan dwars over de weilanden heen, een paar bruggetjes over tot we weer op de Nieuweweg uitkomen. Jammer dat het nog zo nat en modderig is en het goed oppassen is om niet uit te glijden, zeker bij de kleine bruggetjes die we oversteken. De route gaat verder over het weidepad, een geasfalteerd stuk van de route. Dit loopt toch wel wat makkelijker. We komen uit bij een info bord over het Land van Wijk & Wouden met weer de keuze voor de alternatieve route of de gewone weg. Net voor we bij het infobord komen struikelt mijn vriendin. Ze heeft een paar wondjes op haar knie en een verdraaide enkel. Gelukkig valt het mee en kunnen we verder met de route. We besluiten wel de alternatieve route te lopen en niet weer door drassige weilanden te baggeren. Helaas is de koffie stop bij de Vrijhoeve pas per 1 april open. Even op een bank zitten om wat uit te rusten voor we verder gaan. Er volgt dan een stuk langs de snelweg, een minder mooi stuk van de route. Als we weer op het oorspronkelijke pad uitkomen blijkt dat we ook de route over een grindpad hadden kunnen lopen door de weilanden.

Onderweg passeren we een prachtige molen uit de 17e eeuw, de Rode Wip. De molen is in gebruik door vrijwillige molenaars. Op zaterdag is de molen opengesteld voor bezoekers. Ten noorden van Hazerswoude dorp slaan we af en lopen richting de Rietveldse molen. Langs de vaart met uitzicht op de molen genieten we van het uitzicht en onderweg maken we ook wat foto’s. We vervolgen de route door het Rietveld. In de gids zie je aan alle kanten van de weg waterstromen, dus verwachten we een mooi stuk natuur. Helaas valt dit wat tegen. We lopen over een brede weg met grote huizen met wel aan weerskanten veel water. Als we Alphen a/d Rijn naderen gaat de route langs de spoorlijn verder. Links een prachtig natuurgebied, rechts het spoor. Net als vanmorgen is het soms erg nat, maar wel een prachtig stuk om te lopen. Zeker het laatste deel net onder de snelweg is schitterend met af en toe een paar vissers of een man met een fototoestel die vogels aan het spotten is.

Na even rusten en een slokje water, wandelen we verder Alphen in. Een mooi pad tussen de huizen door, met links nog flinke stukken groenzone tot aan het station. Vandaar gaan we op zoek naar een restaurant en vinden een Griek niet ver lopen vanaf het station. Na bijna 30 km wandelen rusten we tijdens het heerlijke eten wat uit en kletsen nog wat bij. Ook ik laat wat foto’s zien van kleinzoon Jasper die op 13-2 geboren is tijdens ons verblijf in Australië.

Op tijd gaan we terug naar het station om de trein naar huis te nemen. Over ca 4 weken staat de volgende wandeling van het Limespad gepland.

Alle foto's van Leiden Lammeschans - Alphen a/d Rijn.

Dag 3 : Leiden Lammenschans - Leiden Centraal (16,5 km)

Vandaag lopen we van Lammenschans naar Leiden Centraal. Een kleine afstand op deze koude winterse dag, met mogelijkheid om tussendoor op te warmen in café of museum.

Op het moment dat we met de trein aankomen in Lammenschans is het rond 0 graden en het zonnetje schijnt. Om op de route te komen wandelen we eerst naar het Schiekanaal. We stappen flink door en praten met elkaar over notariële zaken, hoe zien we ons pensioenleven en vervolgstappen voor ons. Het blijkt dat we te ver zijn gelopen. Daarom lopen we een stukje terug tot we afslaan naar de Wielerbaan. Het blijft zoeken naar de rood-witte bordjes. We lopen langs een aantal flats en komen bij een herdenkingszuil van de Limesroute uit. Als we langs het gebouw wandelen zien we een prachtige tuin met een speeltoren. We lopen door de tuin, langs de zijkant eromheen, en gaan via een tunneltje park Matilo in. Vol bewondering blijven we even staan. Aan alle vier de kanten zien we twee torens staan met in het midden van een groot grasveld een prachtig kunstwerk die we even van alle kanten bewonderen.

We lopen verder langs het water door een prachtige oude wijk. Zelf ben ik hier nog nooit geweest al heb ik twee jaar in Leiden gewerkt. Wat een leuke straatjes en bruggetjes. Als we bij een brug uitkomen moeten we ons even oriënteren op het vervolg van onze route. Net als we de brug over zijn begint het te sneeuwen. We duiken onder een luifel bij een voordeur en wachten tot de sneeuwbui over is. We lopen verder de stad in. Vlak voor we bij een kerk uitkomen begint het opnieuw flink te sneeuwen. We duiken een gezellig maar zoals achteraf blijkt wel een duur lunchcafe in. Daar bestellen we een cappuccino met een taartje erbij. Even bijtanken en bedenken of we direct naar het Rijksmuseum voor Oudheden zullen lopen of in een keer door naar het station. Gezien het weer besluiten we direct naar het museum te gaan.

Voor we bij het museum aankomen komen zien we een poortje en komen uit we op een pleintje met toegang tot de Burcht van Leiden. Deze burcht is een van de oudste burchten in Nederland. Het ronde bouwwerk bevindt zich op een kunstmatige heuvel en kan worden betreden via een zandstenen poort. We lopen voorzichtig de trap omhoog en wandelen even over het ronde binnenplein. Daarna de trap op en langs de vestingmuur verder om verschillende foto’s te maken van de omgeving. Als we weer beneden komen schuilen we even voor een korte sneeuwbui. Daarna lopen we buiten om langs de muur tot we de trap weer naar beneden aflopen.

Nog een paar straten en dan komen we uit bij het Rijksmuseum voor Oudheden. Ik ben daar zelf al een paar keer geweest, maar toen hebben mijn man en ik andere afdelingen bekeken. Nu gaan we naar de 2e verdieping, naar de tentoonstelling "Nederland in de Romeinse tijd". Natuurlijk zien we daar de Helm van Gordon, een bronzen gezichtsmasker wat gevonden was bij fort Matilo. Omdat Gordon ook een krullenbol heeft is het masker naar hem vernoemd. We bewonderen oude munten, vazen en zelfs een van binnen bewerkte doodskist van steen. Daarna lopen we nog even over de afdeling met teksten over mensen die bij fort Vechten materiaal verzameld hebben. Na zo’n anderhalf uur zijn we verzadigd, we nemen bijna niets meer op en gaan naar buiten. Vlak bij het museum is ook de Pieterskerk. Na wat zoeken zien we de ingang van de kerk. Als we binnenkomen blijkt dat we 6 euro pp moeten betalen voor toegang, net iets te veel vinden we.

We gaan verder naar het station, waarbij we eerst nog de tuin inlopen rond het wereldmuseum. Het laatste stuk naar de straat is glad. We lopen verder naar het station en genieten van nóg een heerlijke cappuccino. Omdat we nog een uurtje over hebben voor het eten wandelen we via een andere route door de stad tot we bij de door ons uitgezochte pizzeria uitkomen. De pizza’s en salade smaken uitstekend. Een goede keuze voor een betaalbare prijs. Omdat het buiten donker is zoeken we met de app de weg naar het station. Daar is net als vanmiddag een demonstratie aan de gang. We lopen naar binnen en wandelen even langs de diverse trapopgangen naar de sporen. Behalve voedsel winkels is er weinig te ontdekken, dus gaan we vanwege het lawaai van de demonstrerende groep maar de trap op naar het spoor. Gelukkig komt de trein net binnen zodat we niet in de kou hoeven te wachten. Na een half uur komen we in Utrecht aan. Ik kan blijven zitten maar Marian stapt vlug uit en pakt de trein naar Arnhem en bus naar huis. Wel een geluk dat we ondanks dat beetje sneeuw zijn gaan lopen, want de dag erna, als ik deze blog schrijf is de omgeving rond mijn huis helemaal wit, wel een pracht gezicht.

Alle foto's van Leiden Lammeschans - Leiden CS.

Dag 2 : Voorburg - Leiden, Lammebrug (20,5 km)

Vandaag lopen we de variant Voorburg - Lammebrug. Het is een zeer frisse ochtend als we in Voorburg aankomen. Na onze gezamelijke treinreis volgt een laatste stukje met de bus tot aan de bushalte op de Binckhorstlaan. Het is even rondlopen tot we het het begin van de route gevonden hebben. We lopen naar park Arentsburg. In het begin van het park staat een grote oude boom, half over het voetpad. In het park geniet je midden in de stad van de rust. In het park staan een aantal infozuilen opgesteld met informatie over de geschiedenis van Hadrianus en het leven in die tijd. We lezen de teksten en laten de geschiedenis even in ons hoofd binnenkomen. We wandelen verder richting station Voorburg. De route loopt verder door een speeltuin. De kinderen zitten lekker warm binnen in de school dus ligt de speeltuin er verlaten bij.

We passeren huize Middelburg, gebouwd rond 1657. Na ruim 200 jaar werd de vroegere buitenplaats gesloopt en het nieuwe Middelburg gebouwd. Ook het park erom heen werd opnieuw ingericht in de Engelse landschapsijl. Vlak voor we onder de snelweg doorlopen zien we huize Hofwijck. Er hoort een museum bij maar deze is tot 12 uur gesloten. Wandelend door de winkelstraat zoeken we naar een restaurant waar we een kop koffie kunnen drinken. In een zijstraat zit een gezellig tentje waar we even opwarmen en Cappuccino met appeltaart eten. Ondertussen bekijken we de gids en ontdekken dat we een stuk langs de Zuidvliet hadden moeten lopen. Gelukkig is het maar een klein stukje terug voor we park Vreugd en Rust inlopen. Langs het water genieten we van de zon en het uitzicht over het water. Aan dezelfde kant van het water ligt een prachtig park met een koepeltent. We lopen verder langs het water en zien in de verte een kerktoren opdoemen. We zien prachtige woonhuizen aan beide kanten van het water. Wel moet je bedenken dat een huis daar nog zo groot en prachtig kan zijn, je woont wel in een stedelijke omgeving. Niet echt aantrekkelijk voor ons. We gaan even op de brug staan om van beide kanten foto’s te maken. Naast de kerk zien we een molen staan. Als we verder gaan ontdekken we dat het houtzaagmolen de Salamander is. Natuurlijk maken we daar even een foto van. Helaas ligt het aan de overkant van het water dus een bezoekje brengen zit er niet in.

Na nog een kort stuk langs het water buigen we af richting een gravelpad. Wat een ander uitzicht hebben we hier. Rechts van het pad loopt op een kleine verhoging een voetpad. Helaas is dit vrij modderig, we blijven liever op het geasfalteerde pad lopen. Na zo’n anderhalve km buigen we bij de bosrand af. Het is even de vraag of het ons lukt om over het modderige pad te lopen, maar na een vrij nat begin lukt het verder goed. Het pad slingert door het bos en komt uit aan de andere kant van de Vogelplas Starrevaart. Wat een mooi gebied, en even horen we niet meer het autoverkeer in de verte. Aan het eind lopen we tussen twee meren door: de eerder genoemde Vogelplas Starrevaart en recreatiegebied de Vlietlanden. Een flink stuk lopen we door tot we van de A3 kunnen afbuigen. Na bijna 3 uur lopen willen we wel even uitrusten en een boterham eten. Niet lang want het is koud en niet goed voor onze gezondheid om lang te zitten. Gelukkig komen we terecht bij een strand waar zomers vast veel gezwommen wordt. Nu is het er stil en genieten we van het uitzicht over het water. Langs het kanaal wandelen we verder, soms even een klein stukje om wat huizen heen. Het laatste stuk gaat langs een fietspad richting Leiden. Gelukkig is het nog licht zodat we zichtbaar zijn voor tegenliggers. Vlak bij de brug, waar we verder kunnen lopen of richting station kunnen wandelen, zien we een restaurant. Beide zijn we best wel moe geworden door de kou en maar een korte rustpauze. Met een heerlijke kop thee warmen we weer een beetje op. We besluiten de volgende keer Leiden te bezoeken en ook wat meer in de cultuur te duiken in het Rijksmuseum voor Oudheden of Museum voor Volkenkunde.

Voor nu lopen we naar het treinstation Lammeschans om lekker in Utrecht te gaan eten. Achteraf hadden we beter tot na half 7 in Leiden kunnen blijven. We moeten nu de volle mep betalen voor de rit naar Utrecht. We kiezen weer voor hetzelfde restaurant als de vorige keer. Mijn vriendin heeft daar recentelijk met haar man in alle rust ook heerlijk gegeten. Nu was het net als onze vorige keer erg druk en kon je elkaar (bijna) niet verstaan. Tijdens het korte stukje door Hoog Catharijne hebben we nog even bijgepraat tot we beide verder onze eigen trein naar huis hebben genomen.

Alle foto's van Voorburg - Leiden Lammeschans.

Dag 1 : Katwijk aan Zee - Leiden CS (20,9 km)

Na weken met nat weer gaan we eindelijk starten met het Limespad. Een groot deel van de reis er naar toe kunnen we gezamelijk doen.

Als we uitstappen op de Jan Tooroplaan in Katwijk aan Zee lopen we richting het Uitwateringskanaal. We zien het strand en zoeken het beginpunt van het traject. Op de hoek zien we al een markeringsteken van de route. Ook staat er een indrukwekkend kunstwerk ter nagedachtenis aan alle verdronken Katwijkse zeelieden sinds 1919. We lopen even door, maar zien verder niet het beroemde kunstwerk Brittenburg. Dus lopen we terug in de hoop het kunstwerk bij het strand te ontdekken. Tenslotte is de bushalte Brittenburg nog voor die van de Jan van Tooroplaan. We volgen een prachtig kiezelpad vlak langs het strand. Omdat we het kunstwerk niet zien besluiten we terug te lopen langs het kiezelpad en wandelen zelfs een stuk van het strand aan de andere kant van het kanaal. We zien wel iets in de verte op het strand maar als we dichterbij komen blijkt dat niet het kunstwerk te zijn. Dus gaan we terug over het strand en lopen nu verder over het verhoogde deel rond het kanaal. En dan zien we daar het beginpunt van de route met het kunstwerk Brittenburg: deze sculptuur stelt de soldaten van Keizer Caligula voor, die staan opgesteld om te vechten tegen de zee. Nadat we dit op de foto hebben gezet begint het plots flink te regenen. Even stappen we door, maar dan besluit mijn vriendin een regencape om te doen. Zelf heb ik wel een regenbroek bij me maar daar loop je niet lekker mee. Snel wandelen we terug naar het smalle pad langs het strand tot we bij een geopende strandtent aankomen. Daar trekken we de natte jassen en poncho uit en bestellen een heerlijke cappuccino met stroopwafelcake. Dat valt er goed in. Zo kunnen we weer een beetje opdrogen en bijtanken.

Als we weer verder gaan met de wandeling lopen we langs het duinpad tot we de weg naar Katwijk aan Zee oversteken. We gaan langs de Andreaskerk en onder een poortje door tot we op een pleintje komen. We bekijken nog een deel van Katwijk tot we bij de duinen uitkomen. Wat een mooi gebied om door te lopen. We ontdekken nog een toren maar dit blijkt niet de vuurtoren te zijn die in de gids werd genoemd.
Na de duinen volgt er een flink stuk door Katwijk aan de Rijn. Hier volgen we een deel van de Oude Rijn. Deze rivier loopt tussen Wassenaar en Rijnsburg in. Een nieuwe wijk met grote statige huizen en een groenstrook met wandelpad langs het water. We slaan af en komen uit bij een veerpontje. Dit blijkt de toekomstige route te zijn, dat langs het Castellum van Valkenburg zal gaan. Omdat we niet zeker weten of de rest van dit traject al af is, wandelen we terug en lopen nog een stuk verder langs de Oude Rijn tot we afslaan richting Leiden.

Onder de A44 door, en dan een lang stuk langs kantoren en de universiteit, iets minder fraai om langs te lopen. Gelukkig mogen we weer afslaan en vervolgen de route richting Leidsche Hout. Wat een prachtige laan, bomen nog vol in herfsttinten tot we bij landgoed Oud-Poelgeest uitkomen. De ingang wordt gefotografeerd en dan lopen we richting het prachtige landhuis. Links zien we een restaurant, na ruim 3 uur wandelen zijn we wel aan een pauze toe.
Met behulp van de routekaart is het zoeken naar het vervolg van de route. Waarschijnlijk mag er op het landgoed geen markeringsteken geplaatst worden. Mbv de gps wandelen we het park uit, nog een prachtig stuk langs rietstruiken en dan verder richting Leiden CS. Nog even een vogel spotten en dan verder langs twee molens. Wat een pracht gezicht. Het spettert af en toe maar gelukkig komen we droog bij het NS station aan waar we net op tijd de trein naar Utrecht kunnen pakken.

Op de Mariaplaats vinden we een restaurant waar we een heerlijk zalm gerecht nemen. Over een kleine drie weken proberen we een variant die van Voorburg via Voorschoten naar Leiden loopt. In het nieuwe jaar pakken we dan de route weer op vanuit station Leiden.

Alle foto's van Katwijk aan Zee - Leiden CS.