Dag 9 : Werkhoven - Wijk bij Duurstede (19,8 km)

We kiezen de beste dag met droog weer om samen verder het Limespad te lopen vanaf Werkhoven. Het is zondagmorgen, dus vertrekken we iets later van huis. Ik stap in de bus bij Vaartsche Rijn, mijn vriendin is bij Utrecht Centraal al ingestapt. Fijn om elkaar weer te zien.

Na een half uur stappen we bij Werkhoven uit. Vandaag geen koffie om mee te beginnen. We steken de weg over en wandelen, na oversteek van een smal bruggetje, via een klein weggetje naar de Jachtrustlaan. Ik heb hier wel eens gefietst, maar door het smalle pad is wandelen beter. Als we op de hoek van de Jachtrustlaan komen slaan we af. Op een bankje zitten vier volwassenen, we groeten hen en lopen verder. Eigenlijk iets te ver ontdekken we als we weer bij de snelweg uitkomen. We lopen een stukje terug en vinden dan het hek waar we langs moeten. Wat een mooi pad, dwars door een groenstrook, al worden onze schoenen wel een beetje nat. Ik probeer mijn nieuwe wandelschoenen uit, dus gelijk een prima test.

Als we bij de hoofdweg komen steken we over en komen via een smal pad in een mooi stukje natuur. Links en rechts water, een bankje zonder zitting, waar we vrolijk langslopen en via wat gekronkel bij de Leemkolkweg uitkomen. We slaan de Watertorenweg in. Als we bij de watertoren komen lezen we de bordjes ivm openingstijden. Deze plek kennen we beide al, hier heb ik met familie en vrienden onze verjaardagen gevierd. Ook een ander stel, die het Limespad in omgekeerde richting wandelen, kijkt of ze hier koffie kunnen krijgen. Het hek is gesloten, echt jammer. We wandelen verder en gaan dan een smal paadje op langs de Oude Kromme Rijn. Dit is echt een van de mooiste stukken van de route. Vooral omdat er veel riet langs het water staat. Onderweg rusten we even uit op een bankje, kletsen wat en zien de vier mensen die we eerder tegenkwamen, ons nu passeren. Vlakbij de hoofdweg blijven we het pad langs de Kromme Rijn volgen helemaal tot aan Cothen toe.

Ondertussen beginnen we erg veel trek in koffie met wat lekkers erbij te krijgen. Vlak voor we in Cothen zijn zien we een bord met Camping en zorgboerderij erop. Er staan ook wat jongelui met fietsen te prutsen. We lopen langs de groep en gaan de receptie binnen. We kunnen wel cappuccino krijgen, aan taart is er niet veel. Gelukkig hebben we boterhammen bij ons die we goed laten smaken.
We blijven langs de buitenrand van Cothen lopen, steken de weg over richting Langbroek, en komen op een prachtig pad richting Rhijnestein. Eerst probeer ik een foto te maken vanaf de weg, later nog eentje vlak voor het oude kasteel. Alleen de oude toren met zijn dikke muren zijn nog origineel. Het hek wat we vlakbij zien is statig, prachtig dat dit zo bewaard is gebleven.

Als we verder gaan langs de Kromme Rijn zien we in de verte al een kerktoren. Via een grote boog langs het water gaan we helemaal om Wijk bij Duurstede heen, tot we via een klein straatje vlak bij het centrum uitkomen. Wat een prachtige witte kleine woningen komen we tegen, sommige wat groter dan de anderen. Verder bekijken we een informatiebord over “Dorestad” met enkele dammen vlakbij het water nagebouwd.
We lopen Wijk cq Dorestad in en komen uit op een gezellig plein, waar we genieten van een kop thee en alle indrukken even op ons in laten werken. Aan het tafeltje naast ons wordt gerookt, bah wat een smerige lucht.

We lopen verder richting het middeleeuwse kasteel Duurstede. Eerst een wandelingetje eromheen. Van de zijkant zien we een witte trouwkoets, dus nieuwsgierig als we zijn lopen we verder naar de brug met ingang. De witte koets blijkt meer een uitnodigende betekenis te hebben om hier je bruiloft te voeren. We lopen over de brug, zien gezellige zitjes, een bar en een trap naar boven. Natuurlijk beklimmen we de trap om binnen een prachtige trouwzaal te ontdekken. Als we weer beneden zijn lopen we richting de toren, zien een trap omhoog dus ook hier willen we even verder kijken. We komen een paar prachtige trouw/feestzalen tegen. Vraag is wel hoe je de oudjes zover moet krijgen dat ze naar boven durven. Binnen in de toren zijn de zalen super ingericht: chique, wit en stralend om je in te beelden hier te mogen trouwen.

Dag 8: Utrecht CS - Werkhoven (25,9 km)

We beginnen onze wandeldag in Utrecht. Voor we op pad gaan praten we alvast wat bij onder het genot van een cappuccino bij Starbucks. Tenslotte was het vorige traject al weer twee maanden geleden.

Het eerste stuk lopen we identiek aan de vorige keer, weer langs het Beatrix theater over de Moreelse brug naar de Mariaplaats. Langs het water maken we een ommetje om daarna af te buigen richting de Dom. Al bijna helemaal gerestaureerd, alleen staan er nog hekken om heen. We wandelen om de Dom heen en weer terug naar de gracht. Bij de Gaardbrug steken we over en lopen verder langs de oude gracht naar de Tolsteegbrug. Het is warm weer, dus zoeken we de schaduw op langs de huizen. Het is gezellig druk op het Ledig erf. Vandaar is het nog maar een klein stukje naar NS station Vaartsche Rijn. Bekend terrein voor mij. Vlakbij wonen dochter met schoonzoon en hun beide kinderen.

Als we de overkant van het station hebben bereikt wandelen we langs de Vaartsche Rijn verder. We passeren een paar bruggen, blijven aan dezelfde kant wandelen tot we bij de Socrates brug komen. Hier steken we over om aan de andere zijde verder te wandelen. Langs de route zien we een restaurant waar we een lekkere cappuccino met appeltaart nemen. Er leggen een paar zeilbootjes aan, een leuk vermaak om naar te kijken. Even een foto als kwis naar mijn dochter gestuurd met de vraag of ze deze prachtige plek herkent.

Daarna gaan we op weg naar de tunnel onder de A27 door om vervolgens richting de A12 te lopen. Helaas lopen we de verkeerde kant op en moeten dus weer terug. Als we de brug over zijn gaat de route verder langs de Plas Laagraven. Ik fiets hier met regelmaat, ook langs de Waijensedijk die we vervolgens inslaan. Leuk om dit bekende stuk nu te wandelen ipv te fietsen. Via een tunneltje komen we uit op de Fortweg. De route vervolgen we tot we bij de marsdijk uitkomen. Halverwege zien we rechts het fietspad naar Houten en links een bord met Castellum Fectio. Door het klaphek heen lopen we naar het monument, bekijken enkele opschriften en lopen dan om het Castellum heen naar het terrein van Fort bij Vechten. Even rusten en een broodje eten voor we verder gaan. We zien een paar heren in keurig pak voorbij lopen langs een bordje met bruiloft Tom en Tobias. Zouden zij Tom en Tobias zijn, wie weet.

We wandelen Fort bij Vechten weer af en gaan over het spoor richting Fort Rhijnauwen. We hebben hier wel eens pannenkoeken gegeten. Via een mooie route door een weiland met bunkers bereiken we het jaagpad langs de Kromme Rijn. Dit pad loop helemaal om Bunnik heen. Vlak voor we het spoor en de snelweg over willen steken gaan we Bunnik kort in om een kop thee te drinken. Daarna gaan we richting Odijk. We volgen een mooi pad langs het water waarbij we dure huizen aan de overkant van het water zien maar ook hele stukken alleen maar groen. Ik ken dit pad niet en ben verbaasd over de schoonheid van het landschap.

Aan het eind van het dorp Odijk lopen we verder langs het water naar Werkhoven. Twee keer steken we het water over en zien de kerktoren en een molen steeds dichterbij komen. Het laatste stuk komen we langs kasteel Beverweert. Van deze kant heb ik het kasteel nog nooit bekeken, echt prachtig.
Als we bij de weg langs Werkhoven komen wachten we een paar minuten bij de bushalte tot de bus ons in ca 25 minuten terugbrengt naar Utrecht CS. We lopen daarna richting de Mariaplaats en vinden een plek buiten bij restaurant Seven. Met bijzonder lekkere friet, vis en kip vullen we onze buik, met natuurlijk een koel glas witte wijn erbij, jammie. Na het prikken van een paar data voor het volgende traject gaan we naar het station waar we nog nagenietend van de prachtige zonnige wandeldag afscheid nemen.

Alle foto's van Utrecht CS - Werkhoven.

Dag 7 : Woerden - Utrecht (24,9 km)

Na een week met temperaturen rond de 28 gr is het vandaag gelukkig een stuk koeler. Het is een korte rit met de trein naar Woerden. Om 10 uur stappen we uit en zetten de km-teller aan op onze smartphone. We kijken nog even of we ergens snel een cappuccino kunnen scoren, maar dat lukt niet. Onderweg maar even proberen.

Langs de Oude Rijn loopt een prachtige route tot aan Harmelen. Vlakbij Harmelen moeten we het spoor oversteken. Op de kaart zien we een ‘kopje’ staan waar we mogelijk een cappuccino kunnen drinken. Wel even een stukje teruglopen onder het spoor door. Uiteindelijk is ook daar geen restaurant te bekennen, dus keren we om en lopen langs de hoofdweg verder. Op het moment dat we twijfelen of we wel goed lopen komt een vrouw haar huis uit en wijst ons naar het juiste pad. Dit loopt achter haar huis dus mogen we even door haar huis via de tuin naar het pad. Na nog een flink stuk wandelen komen we uit bij de kerk en zien daar diverse gezellige restaurants. Na ruim 9 km zijn we wel toe aan een rustmoment. Met een heerlijk stuk appeltaart en cappuccino komen we weer een beetje tot leven. Aan het plein zien we ook het hotel/restaurant het Wapen van Harmelen, al is de naam niet geassocieerd met de achternaam van mijn vriendin. Natuurlijk nemen we dit even op de foto.

We wandelen verder langs het water, nu de Leidse Rijn omdat de Oude Rijn langzaam dicht en slecht bevaarbaar werd. De route maakt een uitstapje van het water af. We komen uit bij een plek waar slechts een vierkante metalen plaat over is van een Romeinse wachttoren. Valt wat tegen. We lopen verder en komen weer terug bij de Leidse Rijn. Te laat ontdekken we dat we eerder moesten afslaan in de Meern. Met een kleine omweg komen we weer op de route. We komen bij een plek waar we even onze lunch kunnen opeten. We zien een groep stenen in een cirkel op de grond, maar kunnen geen bordje met naam of uitleg ontdekken.

We lopen verder langs een pad langs de rand van de Meern waar ook trimtoestellen staan. Een extra mooi element is het houten vlonderpad in de wandelroute. Een visser is druk bezig, verder alleen maar rust en prachtige natuur. Even verderop komen we uit bij de Hoge Woerd, een nagebouwde kazerne waar resten liggen van een Romeins Castellum. We gaan naar binnen en komen uit op een open gedeelte waar we een restaurant zien. Tijd voor een korte pauze. Het gedeelte wat we daarna wandelen door de Meern is prachtig. Een vrijlopend pad waarbij je weinig ziet van de huizen aan beide zijden. Het laatste stukje tot aan de Dafne Schippersbrug valt tegen. Er worden huizen gebouwd waar je niet graag zou willen wonen. Zelfs langs het water staan de huizen, gelukkig wel met een voetpad om nog wat bewegingsruimte te creëren.

Als we de brug over zijn gelopen zien we prachtige luxe woonboten langs de kant, mooi om te zien maar voor ons niet om te wonen. Als we bij het Merwedekanaal uitkomen ontdekken we een onbekend stukje van Utrecht. Een geweldig uitzicht met een paar authentieke ophaalbruggen, kinderen spelen in het water, terrasjes aan de overkant. Als we verder lopen komen we bij een speeltuintje uit waar mijn vriendin probeert haar zus te bellen. Dit lukt niet dus lopen we verder. Onderweg passeren we nog een molen met speelplaats voor kinderen. Bekend terrein voor mij vlakbij het station. De route gaat vanaf het NS-station verder langs het Beatrixtheater tot we bij de grote trap naar de brug over de spoorrails komen. Mijn vriendin probeert even opnieuw te bellen met haar zus. Terwijl ik wacht komt mijn dochter net aanfietsen. We kletsen even, ze wijst nog een paar restaurantjes aan, en fiets dan door naar huis. Wij lopen de trap op, over het spoor en dan richting de Mariaplaats. Alle terrassen zitten vol dus besluiten we richting de Dom te lopen. Voor we daar zijn zien we een tafeltje vrij bij een Grieks restaurant. Even bijtanken en eten na deze prachtige wandeldag van ca 25 km.

Als we richting het station lopen blijkt dat we nog geen vervolg wandeldatum hebben afgesproken. Dan maar binnenkort even afstemmen. Eerst mijn fietstocht richting Wenen, daarna vervolg van de Romeinse Limesroute. Op het station nemen we afscheid voor onze thuisreis.

Alle foto's van Woerden - Utrecht.

Dag 6 : Bodegraven - Woerden (24,3 km)

Voor we beginnen met onze wandeling naar Woerden lopen we door een winkelstraat in Bodegraven op zoek naar een restaurant voor koffie. Een aardige man spreekt ons aan als we even aan het overleggen zijn. Hij wijst ons op een leuk zeer goed bekend staand koffietentje, dus duiken we daar naar binnen. Het is er gezellig met kleine kinderen die er spelen en moeders die gezellig met elkaar kletsen. Ondertussen krijgen wij cappuccino met een stukje taart met chocolade erin, jammie. Na deze ontspanning tijd voor inspanning, we gaan op Limesroute.

We lopen naar de brug en slaan rechtsaf naar de Rijnkade. Als we net op weg zijn begint het wat de druppelen. Bah, hier hadden we niet op gerekend. Gelukkig duurt het maar kort en kijken we onze ogen uit. Al snel komen we bij de Wiericker Schans uit waar we de weg over steken en om de Wiericker Schans heen lopen in de hoop nog wat te zien. Het enige wat we kunnen zien is een stel beelden die we met de zoom van onze camera wat dichterbij kunnen halen. Aan de andere kant van het eiland zien we nog wel een stel boerderijen, maar daar blijft het bij. We wandelen verder over een dijk. Prachtig is het gebied rondom met zijn bloemen en planten. We steken via een omweg de A12 over en wandelen langs de Prinsendijk verder. Wat een prachtig kleuren zien we in het veld, allerlei soorten bloemen maar ook schapen en koeien. Op de hoek, voor we afslaan naar Driebruggen, beklimmen we een uitkijktoren. Even genieten van het uitzicht en de uitleg op de borden. We wandelen verder over het fietspad naar Driebruggen en gaan zitten op een terras bij het restaurant waar we even uitrusten en genieten van nog een cappuccino. Daarna gaan we een paar meter verder zitten op hetzelfde plein om onze boterhammen op te eten.

Als we het dorp uitlopen zoeken we naar de afslag langs het water. We lopen tussen prachtige huisjes door met aan de andere kant van het smalle pad de tuintjes. Het pad blijft langs het water lopen tot we een afslag vinden. We lopen de dijk af door een prachtig kleurrijk veld. Vervolgens een bijzonder stuk door een bosstrook met aan beide kanten water. Plots zien we vlakbij een zwaan zitten. Als we iets dichterbij komen blijkt de zwaan op een nest aan het broeden te zijn. Dat wil je niet graag verstoren, maar om terug te gaan is ook zo wat. Via een kleine omweg door wat struiken bereiken we weer het pad en lopen snel verder. Nog wel even een moment om de zwaan op de foto te zetten. Het is een flink stuk wandelen terwijl we erg genieten van deze verrassende bosschages. Als we bij de Papekopperdijk uitkomen wandelen we naar het dorp. Even geen zacht grond maar gewoon over het fietspad naast de weg. Hier vinden we een restaurant wat gelukkig ook open blijkt te zijn. Terwijl we even uitrusten zie ik steeds treinen vlak bij het restaurant voorbij razen, gelukkig zonder binnen het lawaai te horen.

Het laatste stuk naar Woerden lopen we langs de Diemerbroeksche Wetering, langs prachtige grote bungalows, waar af en toe een dure auto ons passeert. Het laatste deel slaan we af en lopen vlak langs het spoor naar de snelweg die we snel kruisen om dan Woerden in te lopen. Even rusten op een bankje voor we het stadje zelf gaan bekijken. Langs het water lopen we naar het centrum, twijfelen of we links of rechtsom moeten lopen maar gelukkig komen we op een gezellig plein uit waar we even twijfelen welk restaurant we zullen kiezen. We worden begroet door een gezellige bediende die nog even samen met ons door het boekje van het Limespad kijkt. Daarna genieten we van onze consumptie op het terras. We blijven daar ook om te genieten van een zalmsalade met frietjes. Wel kiezen we een tafeltje meer bij de ingang zodat we wat meer beschutting hebben. Uiteraard pakken we nog even de agenda om de volgende wandeldag vast te leggen voor we naar de trein lopen en een vlotte reis naar huis hebben.

Alle foto's van Bodegraven - Woerden.

Dag 5: Alphen a/d Rijn - Bodegraven ((15,9 km)

In Utrecht treffen we elkaar op het station en halen koffie bij Starbucks voor we verder reizen naar Alphen a/d Rijn. We lopen het centrum in, genieten nog even van een cappuccino met taart, terwijl we overleggen of we naar het Archeon willen gaan. Dat Museumpark ligt een flink stuk van onze wandelroute af en zou een groot deel van onze wandeldag vergen. Toch maar niet besluiten we.

We lopen langs een café over de brug en wandelen langs de Oude Rijn. In het begin langs het water, vlakbij de tuintjes van de bewoners. Wat later volgen we toch maar de route verder over de weg. Men is druk bezig de waterkant op te hogen. Bijna tot aan Zwammerdam wordt de zijkant van de vaart verbeterd of opgehoogd. Aan de linkerkant van de weg zien we tot twee keer toe een wandelpad lopen. Streekpad 12 Groene Hartpad en LAW 7-1 Pelgrimspad. We lezen even de tekst op de infozuil die behoort bij het Romeinse Limespad. Toch leuk om zo af en toe een stukje geschiedenis te lezen.

Als we bij Zwammerdam aankomen gaan we over de eerste brug en zien een mooi plekje om te genieten van onze boterhammen. Er komt een meneer langs die vertelt over het onderhoud van een "vegan" tuinencomplex vlak bij een boerderij in de buurt. Eigenlijk om ons te enthousiasmeren om ook een tuintje te gaan onderhouden en groentepakketten te bestellen. Als we verteld hebben dat we in een ander deel van Nederland wonen komt nog wel het advies dat ook daar in de buurt vast wel van deze initiatieven zijn. Net als hij weer opgestapt is, komt een wandelaarster langs. Het blijkt dat ze het Pelgrimspad loopt en voor een deel dezelfde route volgt als wij doen. Ze loopt door, maar als wij ook weer verder gaan komen we haar weer tegen, zittend op een bankje in een straatje in Zwammerdam, genietend van een meegebrachte lunch. We wisselen wat gegevens uit over onze wandeldagen. Zij blijkt bijna iedere week een dag te lopen en te worden gebracht en opgehaald bij het eindpunt door haar man. Luxe hoor!

We wandelen verder en lopen richting het spoor. Daar zien we een hek om een wijk waarbij de huizen allemaal zijn dichtgespijkerd. Of de huizen gerenoveerd worden of een nieuwe wijk zal ontstaan is niet duidelijk. Achter de wijk is een nieuwe wijk gebouwd. Zouden de bewoners daar naar toe verhuisd zijn? We lopen door een tunnel onder de snelweg door en wandelen tegen de wind in verder langs de spoorlaan. Het is heerlijk wandelweer, het vest kan zelfs uit, maar de windkracht is ook behoorlijk dus lopen we flink door tot we afslaan op de route die bestemd is voor het broedseizoen. We kletsen veel en vlak voor we bij de Warmoeskade komen heeft de wandelaarster die we al twee keer hebben gezien vandaag ons opnieuw ingehaald. Maar een kort stuk lopen we samen, daarna slaat zij af en lopen wij onze eigen route verder naar Bodegraven.

Op een bankje rusten we even uit en zien dat het nog maar halverwege de middag is. Na een korte stop lopen we verder en kunnen we gelukkig van de autoweg af en door een prachtig stukje natuur lopen. Het blijkt dat we langs een zuiveringsinstallatie lopen, onder de weg doorgaan en dan een prachtig straatje binnenlopen van Bodegraven. Op de hoek zien we een café, hier nemen we een kop koffie en overleggen even wat te doen: nog een stuk verder lopen naar de Wieriekerschans of zelfs naar de A12, maar uiteindelijk besluiten we voor 16 uur de trein te nemen naar Utrecht. Als je nu verder loopt en dan weer een bus terug moet pakken maak je het jezelf erg lastig voor het vervolg van de route.

Als we in Utrecht zijn wandelen we door het centrum, langs de winkels tot aan het Domplein. Hier bemachtigen we een beschut hoekje op het terras en onder het genot van een witte wijn hebben we een diepgaand gesprek over familiezaken en hoe de ontwikkelingen voor ons zullen zijn met het ouder worden. Binnen eten we een heerlijke maaltijd met zalm en vertrekken dan samen naar het station. Wat een prachtige wandeldag hebben we weer beleefd.

Alle foto's van Alphen a/d Rijn - Bodegraven.

Dag 4: Leiden Lammenschans - Alphen a/d Rijn (29,9 km)

Onderweg vanaf Utrecht met de trein naar Leiden Lammenschans overleggen we even over de treinstoring onderweg. We besluiten daarom voor een later wandeltraject van het Limespad vanaf Woerden, maar onderweg blijkt de storing opgelost en rijden we opgelucht door tot Lammenschans. Dit is de derde keer dat we van hieruit gaan wandelen. We lopen naar het Schiekanaal en steken het water over. Via een prachtig voetpad lopen we naar de Lammebrug. Onderweg verteld mijn vriendin over de bevalling van haar dochter. Fijn dat de kleine Matthijs na een dag naar huis mocht en ze met elkaar konden gaan genieten van de kleine. Toch altijd weer spannend. We lopen achter twee mannen aan, houden eerst wat in maar besluiten uiteindelijk toch maar hen te passeren. Het restaurant bij de brug is gelukkig open en genieten we daar van een cappuccino met appeltaart. We vergelijken onze opgenomen km’s en merken al een verschil in de stand. Bij mij is de stand een km onder dan die van mijn vriendin. Dit verschil blijkt in de loop van de dag zelfs op te lopen, maar het gaat tenslotte om de gezelligheid en uitwisseling van dingen die in ons leven spelen.

We wandelen richting de A4, steken de weg over en lopen Zoeterwoude dorp in. Te vroeg slaan we af en naar blijkt lopen we niet verder door het dorp. Als we dit ontdekken keren we om en vervolgen de route door het dorp. We kiezen ervoor om de gewone route te lopen. Met nog 1 dag te gaan kan dit nog, morgen begint het broedseizoen en moeten we omlopen. We gaan dwars over de weilanden heen, een paar bruggetjes over tot we weer op de Nieuweweg uitkomen. Jammer dat het nog zo nat en modderig is en het goed oppassen is om niet uit te glijden, zeker bij de kleine bruggetjes die we oversteken. De route gaat verder over het weidepad, een geasfalteerd stuk van de route. Dit loopt toch wel wat makkelijker. We komen uit bij een info bord over het Land van Wijk & Wouden met weer de keuze voor de alternatieve route of de gewone weg. Net voor we bij het infobord komen struikelt mijn vriendin. Ze heeft een paar wondjes op haar knie en een verdraaide enkel. Gelukkig valt het mee en kunnen we verder met de route. We besluiten wel de alternatieve route te lopen en niet weer door drassige weilanden te baggeren. Helaas is de koffie stop bij de Vrijhoeve pas per 1 april open. Even op een bank zitten om wat uit te rusten voor we verder gaan. Er volgt dan een stuk langs de snelweg, een minder mooi stuk van de route. Als we weer op het oorspronkelijke pad uitkomen blijkt dat we ook de route over een grindpad hadden kunnen lopen door de weilanden.

Onderweg passeren we een prachtige molen uit de 17e eeuw, de Rode Wip. De molen is in gebruik door vrijwillige molenaars. Op zaterdag is de molen opengesteld voor bezoekers. Ten noorden van Hazerswoude dorp slaan we af en lopen richting de Rietveldse molen. Langs de vaart met uitzicht op de molen genieten we van het uitzicht en onderweg maken we ook wat foto’s. We vervolgen de route door het Rietveld. In de gids zie je aan alle kanten van de weg waterstromen, dus verwachten we een mooi stuk natuur. Helaas valt dit wat tegen. We lopen over een brede weg met grote huizen met wel aan weerskanten veel water. Als we Alphen a/d Rijn naderen gaat de route langs de spoorlijn verder. Links een prachtig natuurgebied, rechts het spoor. Net als vanmorgen is het soms erg nat, maar wel een prachtig stuk om te lopen. Zeker het laatste deel net onder de snelweg is schitterend met af en toe een paar vissers of een man met een fototoestel die vogels aan het spotten is.

Na even rusten en een slokje water, wandelen we verder Alphen in. Een mooi pad tussen de huizen door, met links nog flinke stukken groenzone tot aan het station. Vandaar gaan we op zoek naar een restaurant en vinden een Griek niet ver lopen vanaf het station. Na bijna 30 km wandelen rusten we tijdens het heerlijke eten wat uit en kletsen nog wat bij. Ook ik laat wat foto’s zien van kleinzoon Jasper die op 13-2 geboren is tijdens ons verblijf in Australië.

Op tijd gaan we terug naar het station om de trein naar huis te nemen. Over ca 4 weken staat de volgende wandeling van het Limespad gepland.

Alle foto's van Leiden Lammeschans - Alphen a/d Rijn.

Dag 3 : Leiden Lammenschans - Leiden Centraal (16,5 km)

Vandaag lopen we van Lammenschans naar Leiden Centraal. Een kleine afstand op deze koude winterse dag, met mogelijkheid om tussendoor op te warmen in café of museum.

Op het moment dat we met de trein aankomen in Lammenschans is het rond 0 graden en het zonnetje schijnt. Om op de route te komen wandelen we eerst naar het Schiekanaal. We stappen flink door en praten met elkaar over notariële zaken, hoe zien we ons pensioenleven en vervolgstappen voor ons. Het blijkt dat we te ver zijn gelopen. Daarom lopen we een stukje terug tot we afslaan naar de Wielerbaan. Het blijft zoeken naar de rood-witte bordjes. We lopen langs een aantal flats en komen bij een herdenkingszuil van de Limesroute uit. Als we langs het gebouw wandelen zien we een prachtige tuin met een speeltoren. We lopen door de tuin, langs de zijkant eromheen, en gaan via een tunneltje park Matilo in. Vol bewondering blijven we even staan. Aan alle vier de kanten zien we twee torens staan met in het midden van een groot grasveld een prachtig kunstwerk die we even van alle kanten bewonderen.

We lopen verder langs het water door een prachtige oude wijk. Zelf ben ik hier nog nooit geweest al heb ik twee jaar in Leiden gewerkt. Wat een leuke straatjes en bruggetjes. Als we bij een brug uitkomen moeten we ons even oriënteren op het vervolg van onze route. Net als we de brug over zijn begint het te sneeuwen. We duiken onder een luifel bij een voordeur en wachten tot de sneeuwbui over is. We lopen verder de stad in. Vlak voor we bij een kerk uitkomen begint het opnieuw flink te sneeuwen. We duiken een gezellig maar zoals achteraf blijkt wel een duur lunchcafe in. Daar bestellen we een cappuccino met een taartje erbij. Even bijtanken en bedenken of we direct naar het Rijksmuseum voor Oudheden zullen lopen of in een keer door naar het station. Gezien het weer besluiten we direct naar het museum te gaan.

Voor we bij het museum aankomen komen zien we een poortje en komen uit we op een pleintje met toegang tot de Burcht van Leiden. Deze burcht is een van de oudste burchten in Nederland. Het ronde bouwwerk bevindt zich op een kunstmatige heuvel en kan worden betreden via een zandstenen poort. We lopen voorzichtig de trap omhoog en wandelen even over het ronde binnenplein. Daarna de trap op en langs de vestingmuur verder om verschillende foto’s te maken van de omgeving. Als we weer beneden komen schuilen we even voor een korte sneeuwbui. Daarna lopen we buiten om langs de muur tot we de trap weer naar beneden aflopen.

Nog een paar straten en dan komen we uit bij het Rijksmuseum voor Oudheden. Ik ben daar zelf al een paar keer geweest, maar toen hebben mijn man en ik andere afdelingen bekeken. Nu gaan we naar de 2e verdieping, naar de tentoonstelling "Nederland in de Romeinse tijd". Natuurlijk zien we daar de Helm van Gordon, een bronzen gezichtsmasker wat gevonden was bij fort Matilo. Omdat Gordon ook een krullenbol heeft is het masker naar hem vernoemd. We bewonderen oude munten, vazen en zelfs een van binnen bewerkte doodskist van steen. Daarna lopen we nog even over de afdeling met teksten over mensen die bij fort Vechten materiaal verzameld hebben. Na zo’n anderhalf uur zijn we verzadigd, we nemen bijna niets meer op en gaan naar buiten. Vlak bij het museum is ook de Pieterskerk. Na wat zoeken zien we de ingang van de kerk. Als we binnenkomen blijkt dat we 6 euro pp moeten betalen voor toegang, net iets te veel vinden we.

We gaan verder naar het station, waarbij we eerst nog de tuin inlopen rond het wereldmuseum. Het laatste stuk naar de straat is glad. We lopen verder naar het station en genieten van nóg een heerlijke cappuccino. Omdat we nog een uurtje over hebben voor het eten wandelen we via een andere route door de stad tot we bij de door ons uitgezochte pizzeria uitkomen. De pizza’s en salade smaken uitstekend. Een goede keuze voor een betaalbare prijs. Omdat het buiten donker is zoeken we met de app de weg naar het station. Daar is net als vanmiddag een demonstratie aan de gang. We lopen naar binnen en wandelen even langs de diverse trapopgangen naar de sporen. Behalve voedsel winkels is er weinig te ontdekken, dus gaan we vanwege het lawaai van de demonstrerende groep maar de trap op naar het spoor. Gelukkig komt de trein net binnen zodat we niet in de kou hoeven te wachten. Na een half uur komen we in Utrecht aan. Ik kan blijven zitten maar Marian stapt vlug uit en pakt de trein naar Arnhem en bus naar huis. Wel een geluk dat we ondanks dat beetje sneeuw zijn gaan lopen, want de dag erna, als ik deze blog schrijf is de omgeving rond mijn huis helemaal wit, wel een pracht gezicht.

Alle foto's van Leiden Lammeschans - Leiden CS.